Πεντηκοστή, ἡμέρα ἐγκαινίων τῆς οὐρανίας Τριαδικῆς Ἐκκλησίας τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος πάνω στή γῆ καί ἡμέρα πρόσληψης στό σώμα τῆς οὐρανίας Ἐκκλησίας τοῦ ἀνθρώπινου, τοῦ πανανθρώπινου.

Ἀλλά καί τό ἅγιο εὐαγγέλιο πού ἀκούσαμε σήμερα εἶναι γεμάτο ἀπό ζωντανά καί ζωογόνα μηνύματα μέ διαχρονική ἰσχύ καί σημασία.

Τό ἅγιο εὐαγγέλιο τῆς σημερινῆς λειτουργίας γκρεμίζει τά κάστρα τοῦ ὀρθολογικοῦ περιορισμοῦ καί ἀποκλεισμοῦ καί ἀνοίγει τόν ὁρίζοντα τῆς ἄνοιξης καί τῆς ἐλευθερίας ὅπου δροῦν ὅλες οἱ δυνάμεις τῆς ἀνθρώπινης ὕπαρξης ἰσότιμα εἴτε πρόκειται γιά λογικές κατηγορίες εἴτε πρόκειται γιά αἰσθηματικές εὐαισθησίες.

Ὁ ἄνθρωπος δέν ἔχει μόνον λογικές δυνάμεις ἀλλά ἔχει καί ἄλλες πού μποροῦν νά συλλειτουργοῦν καί νά προάγουν τήν ὁλοκλήρωση τῆς προσωπικότητάς του, ἔξω ἀπό τόν κίνδυνο κάθε μονόπλευρου λειτουργικοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ, πού καί στήν προσωπικότητα ἀφήνει τραυματικές ἐμπειρίες καί τήν ψυχήν ταλανίζει καί τήν ὕπαρξη ἀποδυναμώνει.

Τό ἅγιο εὐαγγέλιο μιλεῖ σήμερα ἄμεσα καί στή λογική καί στή ψυχή καί τήν καρδιά τοῦ ἀνθρώπου.

Πράγματι ὁ εὐαγγελικός λόγος ἀνασυνθέτει καί ἐναρμονίζει τήν ἑνότητα τῆς προσωπικότητας στήν τέλεια ἔκφρασή της, στή ποιότητα τοῦ Θεανθρωπίνου.

Ὁ Χριστός ὡς Υἱός καί λόγος τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ ζωή καί ἡ ἀνάπαυσή μας. Εἶναι ἡ ἴδια ἡ χαρά μας. Εἶναι τό μάνα, τροφή τοῦ Θεοῦ, πού χορταίνει καί ἱκανοποιεῖ ὄχι ποσοτικά ἀλλά ποιοτικά. Εἶναι ἡ πέτρα πού δροσίζει τήν ἔρημό τῆς προσωπικῆς μας ὑπάρξεως καί ζωῆς. Φτάνει ἐμεῖς ὅπως τότε ὁ Ἀαρῶν νά τή κτυπήσουμε μέ τό ραβδί τῆς πίστης μας καί τῆς ἐμπιστοσύνης μας στό πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ.

Μαζί μέ τό Χριστό δέν ἔχουμε μοναξιά, ἔχουμε πληρότητα ζωῆς καί σωτηρίας. Μαζί μέ τό Χριστό ἔχουμε ζωή ἀληθινή ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ.

Αὐτοί πού ἀμφισβητοῦν καί διαβάλλουν τό Θεό εἶναι μόνοι.
Διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροί Αὐτοῦ. Ὁ ἐγωκεντρισμός εἶναι ἡ καλύβα τοῦ σατανᾶ, ἀλλά εἶναι στό χέρι μας νά τή γκρεμίσουμε. Εἶναι στό χέρι μας νά ἀποδράσουμε ἀπό τή φυλακή τοῦ ἐγώ μας καί νά μποῦμε τήν κοινωνία τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἐσύ, τῆς ἴδιας τῆς κοινωνίας τῶν παιδιῶν τοῦ Θεοῦ, τῶν ἀδελφῶν ἐν Χριστῷ.

Σήμερα, Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς, τό καλεῖ ἡ ἡμέρα, νά κάνουμε ἕνα δυό σταθμούς ἀνεφοδιασμοῦ τῶν δυνάμεών μας ἀπό τόν «Κύριο τῶν δυνάμεων» «τόν ποιητή τοῦ οὐρανοῦ καί τῆς γῆς καί πάντων τῶν ὁρατῶν καί ἀοράτων".

Σήμερα οἱ μαθητές τοῦ Χριστοῦ βεβαιώνονται μέ τόν ἐρχομό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, στό ὑπερῶο τῶν Ἱεροσολύμων γιά τή θεότητα τοῦ Χριστοῦ καί ἄμεσα ἐλευθερώνονται ἀπό τόν φόβο τῶν Ἰουδαίων πού τούς κρατοῦσε φυλακισμένους τόσες ἡμέρες ἐκεῖ σ΄αὐτό τό σπίτι κλειδαμπαρωμένους.

Ἀνοίγουν πόρτες καί τά παράθυρα, τρέχουν καί διατρέχουν τήν πόλη τῶν Ἱεροσολύμων καί τραγουδοῦν τή Θεότητα τοῦ Χριστοῦ κατηγορώντας τούς σταυρωτές τοῦ Χριστοῦ χωρίς φόβο ἀλλά καί χωρίς πάθος.

Ἕνας δεύτερος σταθμός ἀνεφοδιασμοῦ μας μέ πνευματική τροφοδοσία οἱ πέντε χιλιάδες ἄνθρωποι πού πιστεύουν πρῶτοι καί βαπτίζονται τήν ἴδια ἡμέρα.

Ἡ πίστη στή Θεότητα τοῦ Χριστοῦ δέν ἐξοβελίζει μόνον τόν φόβο,
ἀλλά καί ἐμπνέει τήν ἀλήθεια, τήν πίστη,
τήν ἐμπιστοσύνη στό πρόσωπο τοῦ Θεανθρώπου.

Μαζί μέ τό Χριστό ἔχουμε ζωή, ζοῦμε.

Μέ τόν Ἀδάμ «πάντες ἀποθνήσκουσιν».

Ἐμεῖς θέλουμε νά ζήσουμε. Ἡ ζωή μας ἀνήκει, εἶναι δική μας.
Δέν τήν χαραμίζουμε. Τήν ἀξιοποιοῦμε, τήν ἀναβαθμίζουμε, τήν ἀνατροφοδοτοῦμε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ καί ἐν Πνεύματι Ἁγίω. Ἀμήν.

Πρωτ. Στυλιανός Θεοδωρογλάκης