Ὁ ἀοίδιμος καὶ, μακαριστὸς ἱερεὺς Νικόλαος Πλανάς -ὁ μετὰ τῶν ἁγίων ἤδη συναριθμούμενος- ἐγεννήθη ἐν τῆ εύάνδρω νήσω τῶν Κυκλάδων Νάξω, ἐν έτει σωτηρίω ,αωνα' (1851), ἐκ πατρός Ιωάννου καὶ, μητρός Αύγουστίνης, τὸ γένος Μελισσουργού. Οἱ εύσεβείς γονείς του ἐκ κοιλίας μητρός ήγιασμένου Νικολάου έξέθρεψαν αύτόν ἐν παιδεία καὶ νουθεσία Κυρίου. Παιδιόθεν δὲ ούτος «προέκοπτε σοφία καὶ ηλικία καὶ χάριτι παρὰ Θεώ καὶ άνθρώποις» (Λουκ. β' 52).

Ένωρίτατα διεφάνη ἡ έφεσις τοῦ παιδίου πρός τὰ όσία καὶ τὰ ἱερά. 'Έφερε τὰ παιδικά βήματά του εἰς τὰ «αγαπητά σκηνώματα τοῦ Κυρίου τῶν Δυνάμεων» (Ψαλμός πγ' [83] 1). Έκίνει τούς πόδας του πρός τὸ ἁγιον Βήμα, να ύπηρετή τὸν ἱερέα πάππον του Γεώργιον Μελισσουργόν ἱερουργούντα. Έτεινε τὰς άκοάς του, ἵνα είσδέχωνται τὰ ἱερά λόγια τῶν εύχών καὶ, τῶν ύμνων. Ηύτρέπιζε τήν γλώσσάν του, ἵνα ψελλίζη καὶ ύποψάλλη ψαλμούς καὶ Τροπάρια, «άδων καὶ ψάλλων ἐν τη καρδία αύτού τώ Κυρίω», καὶ έθίζεται άπό τῆς πρώτης νεότητος «λαλών ψαλμοίς καὶ ύμνοις καὶ ώδαίς πνευματικαίς» (Εφεσ. ε' 19).

Κατηξιώθης, Χαράλαμπες, ἐκ ξίφους,
Καὶ λαμπρότητος καὶ χαρᾶς τῶν Μαρτύρων.
Τῇ δεκάτῃ Χαράλαμπες, ἐὸν ἐτμήθης ἀπὸ λαιμόν.

Ο Κύριος ημών Ιησούς Χρίστος, ο παμβασιλεύς, μας διδάσκει εις το θείον αυτού και ιερόν Εύαγγέλιον, άν θέλωμεν να ακολουθήσωμεν οπίσω του, να απαρνηθώμεν τον έαυτόν μας, και να σηκώσωμεν τον Σταυρόν μας επάνω μας, και να τον ακολουθήσωμεν• το οποίον το εκατώρθωσαν πολλοί θαυμάσιοι, και αγιώτατοι άνθρωποι, καθώς ήσαν οι Άσκηταί και ερημίται, οι όποιοι απηρνούντο τον κόσμον, και τα εγκόσμια, την ευπάθειαν του σώματος, πλούτον, και δόξαν ευμάραντον, και έφευγον εις τα ερημίας, και ευρίσκοντο πάντοτε εις την προσταγήν του Θεού, εις προσευχάς ήμερινάς τε, και όλονυκτίους, και άλλον σκοπόν δέν είχον, πως νά, αρέσουν τον ποιητήν και πλάστην τους Θεόν.

Ὁ Ἅγιος Νεομάρτυς Γεώργιος γεννήθηκε στὶς 24 Μαΐου 1846 στὸ χωριὸ Ἁλικιανὸ τῆς ἐπαρχίας Κυδωνῖας τῆς Κρήτης. Ὁ πατέρας του ἦταν ἱερεὺς καὶ ὀνομαζόταν Νικόλαος Δεβόλης. Ἡ μητέρα του ὀνομαζόταν Αἰκατερίνη.